အင္းဝတံတား သို႔မဟုတ္ စစ္ကိုင္းတံတား

အင္းဝတံတား သို႔မဟုတ္ စစ္ကိုင္းတံတာ း

စစ္ကိုင္းတုိင္းေဒသႀကီးႏွင့္ မႏၲေလးတုိင္း ေဒသႀကီးကိ ု ဆက္သြယ္ ထားသည့္ ဧရာဝတီ ျမစ္ကူး''အင္းဝ တံတားေခၚ စစ္ကိုင္းႀကီး ''ကို ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၈ဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ျမန္မာ ဘုရင္ (ထူပါ႐ံု ဒါယကာ)ျပည္သီဟ သူနရ ပတိမွ စတင္ ေဆာက္လုပ္ ခဲ့သည္။၁၇ႏွစ္ ၾကာၿပီးေနာက္ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၈၂၁ခုႏွစ္တြင္ သာလြန္ မင္းသား၏ သားေတာ္ မင္းရဲ နႏၵမိတ္မွ ကြၽန္းသစ္ တို႔ျဖင့္ ဒုတိယ အႀကိမ္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ ထပ္မံ၍စစ္ကိုင္း ဘက္ရွိ ထူပါ႐ံု ေစတီေတာ္ ထီးေတာ္ တင္ပဲြသို႔ စစ္အဂၤါ ေလးပါးျဖင့္ ခ်ီတက္ ႏိုင္ရန္ တတိယ အႀကိမ္ (ရတနာ ပူရေရႊဝ) ကြၽန္းသစ္ ျဖင့္ပင္ ထပ္မံ ေဆာက္လုပ္ ခဲ့ေၾကာင္း ခရစ္ႏွစ္ ၁၄၈၅ခုႏွစ္ နရပတိ ေက်ာက္စာတြင္ ေရးထိုး ထားသည္။ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၂၉၅ခုႏွစ္ျပာသို လျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ အဂၤါေန႔ (ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၃၄ခုႏွစ္ဇန္နဝါရီ ၂ ရက္)တြင္ မီးရထားတစ္စီးသာ သြားလာ ႏိုင္ေသာ အဆင့္ျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္ အစိုးရမွ စတင္ ဖြင့္လွစ္ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ပ႒ာန္း၂ ၄-ပစၥည္း(အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္)

ပ႒ာန္း၂ ၄-ပစၥည္း(အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္)

၁။ေဟတု ပစၥယ=The relation way of root. ၂။အာရမၼဏပစၥယ=The relation of object. ၃။အဓိပတိပစၥယ=The relation of dominance. ၄။အနႏၲရ ပစၥယ=The relationof contiguity. ၅။သမနႏၲရ ပစၥယ=The relation of immediate contiguity. ၆။သဟဇာတ ပစၥယ=The relation of Co-existence. ၇။အညမည ပစၥယ=The relation of reciprocity. ၈။နိႆယ ပစၥယ=The relation of dependence. ၉။ဥပနိႆယ ပစၥယ=The relation of Sufficing condition. ၁၀။ပုေရဇာတပစၥယ=The relation of pre-existence. ၁၁။ပစၧာဇာတ ပစၥယ=The relation 0f post-existence. ၁၂။အာေသ၀န ပစၥယ=The relation of habitual recurrence. ၁၃။ကမၼ ပစၥယ=The relation of Kamma. ၁၄။၀ိပါက ပစၥယ=The relation of effect. ၁၅။အာဟာရ ပစၥယ=The relation of food. ၁၆။ဣျႏၵိယ ပစၥယ=The relation of control. ၁၇။စ်ာန ပစၥယ=The relation of jhana. ၁၈။မဂၢပစၥယ=The relation of path. ၁၉။သမၸယုတၱ ပစၥယ=The relation of association. ၂၀။၀ိပၸယုတၱပစၥယ=The relation of dissociation. ၂၁။အတၳိ ပစၥယ=The relation of presence. ၂၂။နတၳိ ပစၥယ=The relation of absence. ၂၃။၀ိဂတ ပစၥယ=The relation of abeyance. ၂၄။အ၀ိဂတ ပစၥယ=The relation of continuance.

ခ်ီးမြမ္းထိုက္ေသာ သားသမီး"

"ခ်ီးမြမ္းထိုက္ေသာ သားသမီး" •••••••••••••••••••••••••••••••••

တခါ ေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္က ရဟန္းတို႔အား မိဘတို႔သည္ အေၾကာင္း ၅-မ်ိဳးေၾကာင့္ သားသမီးကို အလိုရွိေၾကာင္း ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္။

ရဟန္းတိ ု႔၊ မိဘတို႔သည္ အေၾကာင္း ၅-မ်ိဳးေၾကာင့္ သားသမီး အလိုရွ ိကုန္၏။ ယင္းအေၾကာင္း ၅-မ်ိဳးမွာ-၁။ငါတို႔ ေမြးျမဴထားေသာ သားသမီးသည္ ငါတို႔အား လုပ္ေကၽြး ေမြးျမဴေပလိမ့္မည္။ ၂။ငါတို႔၏အမႈကိစၥကို ျပဳလုပ္ေပးလိမ့္မည္။ ၃။အမ်ိဳးအဆက္သည္ ရွည္ျမင့္စြာ တည္ေပလိမ့္မည္။ ၄။အေမြခံ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ၅။ဘ၀တပါးသို႔ ေျပာင္းသြားေသာ ငါတို႔အား အလွဴ၏အဖို႔ကို ေပးေ၀ၾကေပလိမ့္မည္။ ဟူေသာ အခ်က္မ်ား ျဖစ္သည္။

ရဟန္းတို႔၊ ဤအေၾကာင္း ၅-မ်ိဳးကို ေကာင္းစြာရႈျမင္သည့္ ပညာရွိ မိဘတို႔သည္ သားသမီးကိ ု လိုခ်င္ ေတာင့္တၾကကုန္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကိုသိ၍ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာ ျပဳတတ္ေသာ, ျငိမ္သက္ေသာ စိတ္ရွိေသာ, သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ ေရွးကျပဳဖူးသည္ကို အဖန္ဖန္ေအာက္ေမ့လ်က္ မိဘတို႔ကို လုပ္ေကၽြးေမြးျမဴၾကကုန္၏။ ေက်းဇူးျပဳဖူးသူ၏ကိစၥကို ျပဳလုပ္သကဲ့သို႔ ထို႔အတူ မိဘတို႔၏ အမႈကိစၥတို႔ကို ျပဳလုပ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔၊ မိဘတို႔ အဆံုးအမကို လိုက္နာေလ့ရွိ၍ေမြးျမဴဖူးေသာ မိဘတို႔အား လုပ္ေကၽြး ေမြးျမဴေလ့ရွိေသာ အမ်ိဳးအႏြယ္ မယုတ္ေစ၍ သဒၶါတရားရွိသည့္ သီလႏွင့္ျပည့္စံုေသာ သားသမီးသည္ ခ်ီးမြမ္းထိုက္သူ ျဖစ္ေပသတည္း။

(အဂၤုတၱိဳရ္ ၄-သုမန၀ဂ္၊ ၉-ပုတၱသုတ္ )

Dhamma Danã Source ► www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm

ဗုဒၶသာသနာ့ အလံ ေတာ္ ၿဖစ္ေပၚလာပုံ

ဗုဒၶသာသနာ့ အလံ ေတာ္ ၿဖစ္ေပၚလာပုံ *************************** ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃)ခု ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔ မိုးေသာက္ယံ၌သမၼသမၺဳဒၶ ဘုရားအျဖစ္ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။

ဘုရားရွင္သည္ ရတနာဃရ စတုတၳသတၱာဟ၌ စံေနေတာ္မူျပီးေနာက္ အဘိဓမၼာ(၇)က်မ္း ျဖစ္သည့္ ဓမၼသဂၤဏီ၊ ၀ိဘင္း၊ ဓာတုကထာ၊ ပုဂၢလပညတ္၊ ကထာ၀တၳဳ၊ ယမိုက္က်မ္း (၆)မ်ိဳးအထိ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ထြက္ေပၚခဲ့ျခင္း မရွိေသးပါ။

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီး ဆင္ျခင္သံုးသပ္မွသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ ကြန္႔ျမဴးခဲ့သည္ဟု ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ယင္းေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္သည္ကား---၁။နီလေရာင္ျခည္ေတာ္။ ၂။ပီတေရာင္ျခည္ေတာ္။ ၃။ေလာဟိတ ေရာင္ျခည္ေတာ္။ ၄။ၾသဒါတေရာင္ျခည္ေတာ္။ ၅။မဥၨိ႒ေရာင္ျခည္ေတာ ္။ ၆။ပဘႆရ ေရာင္ျခည္ေတာ္ စသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္ဟု ေရွးေဟာင္းက်မ္းမ်ားအရ သိရွိခဲ့ရေပသည္။

၁။နီလေရာင္ျခည္ေတာ္ နီလာေက်ာက္ကဲ့သို႔ ျပာညိဳေရာင္အဆင္းရွိျပီး ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ဆံေတာ္, မုတ္ဆိတ္ေတာ္,မ်က္၀န္းေတာ္တခို,စိမ္းညိဳေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ကြန္႔ျမဴးထြက္ေပၚလာသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၂။ပီတေရာင္ျခည္ေတာ္ ၀ါေရႊေသာအဆင္းရွိေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္၊ ျမတ္ဗုဒၶ၏သိဂႌေရႊေလွာင္, အေရေတာ္, အသားေတာ္တို႔မွ စ၍ ၀ါေရႊေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၃။ေလာဟိတ ေရာင္ျခည္ေတာ္ အနီေရာင္အဆင္းရွိျပီးျမတ္ဗုဒၶ၏အာေတာ္, လွ်ာေတာ္,ႏႈတ္ခမ္းေတာ္, ေျခဖ၀ါးေတာ္,လက္ဖ၀ါးေတာ္, ေျခသည္းေတာ္,လက္သည္းေတာ္တို႔မွစ၍ နီျမန္းေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၄။ၾသဒါတေရာင္ျခည္ေတာ္ အျဖဴေရာင္အဆင္းရွိျပီး ျမဗုဒၶ၏သြားေတာ္,စြယ္ေတာ္, အရိုးေတာ္, မ်က္ျဖဴေတာ္,ဥဏၰလံုေမႊရွင္ေတာ္ တို႔မွစ၍ ျဖဴေဖြးေသာအရပ္ဌာနတို႔မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၅။မဥၨိ႒ေရာင္ျခည္ေတာ္ ပန္းေရာင္အဆင္းရွိသည့္ နီေမာင္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖစ္ျပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဆံဖ်ားေတာ္တေလွ်ာက္မွ ေအာက္ေျခဖ၀ါးေတာ္တိုင္ေအာင္ ေရႊကိုယ္ေတာ္အစိတ္အစိတ္မွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္။

၆။ပဘႆရ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္ အေရာင္စံုထြက္သည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖစ္ျပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေရႊကိုယ္ေတာ္အလံုးမွ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီး ဆင္ျခင္သံုးသပ္သည့္အခါမွ ထြက္ေပၚလာသည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္(၆)သြယ္သည္ အံ႔ၾသမကုန္၊ ရွိခိုးၾကည္ညိဳသဒၶါ ပြားမ်ား၍မကုန္ႏိုင္ေအာင္ ရွိလွေပသည္။

စာေရးသူသည္ ႀကီးက်ယ္ခန္႔ညာ း အံ႔ခ်ီးမကုန္ႏိုင္သည့္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္၏ ေျခာက္သြယ္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားကို အေျချပဳစံထားျပီး ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံတိုင္းတြင္ ယေန႔သံုးစြဲေနၾကသည့္ သာသနာ့အလံေတာ္၏ အေျခခံ မူလအစျဖစ္ေပၚပံုကို အမွတ္မထင္ ဦးၾကည္စိုး ဒုလႅဘ-ရဟန္းျပဳဘက္မွ သူ၏မိတ္ေဆြ သား-မဂၤလာေဆာင္တြင္ ရရွိလာသည့္(ဆရာခ်စ္ေဆြ ဘေထြးေလး)ေရးသားသည့္ ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ႏွင့္ ၾသကာသကန္ေတာ့ခန္း ဓမၼဒါနစာအုပ္ကေလးကို အမွတ္မထင္ ေတြ႔ရွိခဲ့ရျပီး ၾကည္ညိဳသဒၶါမဆံုး ေစတနာပီတိဖံုးကာ ေစတနာေစ့ေဆာ္သည့္စိတ္ေၾကာင့္ ေရးသားအပ္ပါေတာ့သည္။

၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶဟူးေန႔)ကို ခမ္းနားသိုက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပရန္ႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါးတြင္ပါ၀င္သည့္ အေရာင္တို႔ကို ျမတ္ဗုဒၶ၏ အလံေတာ္အျဖစ္ အသံုးျပဳရန္ "ေအာ္လေကာ့" အမွဴးျပဳေသာ သီဟိုဠ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအား အၾကံေပးခဲ့ရာ သီဟိုဠ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အားလံုးကပင္ ႏွစ္သက္လက္ခံခဲၾကသည္။

ဗုဒၶအလံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းေရးေကာ္မတီ တရပ္ကိုလည္း ကိုလံဘိုျမိဳ႔၌ ၁၈၈၅-ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းကာ ဗုဒၶအလံေတာ္ကို ၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ေမလ(၂၈)ရက္ ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ အလံတင္၍ လႊင့္ထူ ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ဧျပီလ(၁၇)ရက္ေန႔ထုတ္ သတင္းစာတြင္ Sarasavi Sandaresa အမ်ားသိေစရန္ ေၾကညာခဲ့ျပီးမွ ယင္းအလံလႊင့္ထူျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ဧျပီလ(၈)ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ထားေသာ အလံကို ယင္းႏွစ္ Vesakday မွာ လႊင့္ထူခဲ့သည္။၁၈၈၅-ခုႏွစ္တြင္ အနာဂါရိက ဓမၼပါလာ Olcott ႏွင့္ Anagrik Dhamapala တို႔က ဗုဒၶသာသနာ့အလံကို ဂ်ပန္ျပည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္တို႔ကို တင္ပို႔ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိခဲ့ရသည္။

၁၉၅၀-ျပည့္ႏွစ္ ေမလ (၂၅)ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပေသာ World Fillowship of Buddhistsကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာ ညီလာခံႀကီး၌သီဟိုဠ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ အဆိုျပဳခ်က္အရ ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ကိုပင္ ကမၻာ့ဗုဒၶ ဘာသာ သာသနာ့အလံေတာ္အျဖစ္ တညီတညြတ္တည္း အတည္ျပဳလက္ခံခဲ့ၾကသည္။

မူလအေျခခံက်က် ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ကို ထုတ္လုပ္ရန္ အၾကံျပဳခဲ့သည့္ Henry Stell Olcott သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦး ျဖစ္ျပီး ဗိုလ္မွဴးႀကီးေဟာင္းတဦးလည္း ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အသက္ (၇၅)ႏွစ္အရြယ္ ၁၉၀၇-ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁)ရက္ေန႔တြင္ အိႏၵိယျပည္ အာဒယာျမိဳ႔တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ေၾကာင္း မွတ္သားရမိပါသည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ စာေရးသူတို႔ ဉာဏ္မမီခဲ့သည့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာ့အလံသည္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရား၏ခ်ီးက်ဴးမကုန္၊ အံ႔ၾသမကုန္၊ ထူးကဲမြန္ျမတ္လွသည့္ ေျခာက္သြယ္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ထံုမြမ္းထားခဲ့၍ၾကည္ညိဳသဒၶါ ပြားမ်ားခဲ့ရေပသည္။

ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္သည္ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏သာသနာ တည့္တံ႔ျပန္႔ပြားရာ ေနရာတိုင္းတြင္ ၾကည္ညိဳသဒၶါ ျပည့္၀စြာျဖင့္ တလြင့္လြင့္ ပ်ံ႔လြင့္လ်က္ ရွိေနမည္ ျဖစ္သည္။

က်မ္းကိုး။ ။ ဆရာခ်စ္ေဆြ-ဘေထြးေလး၏ဗုဒၶသာသနာ့ အလံေတာ္ႏွင့္ ၾသကာသကန္ေတာ့ခန္း(ဓမၼဒါနစာအုပ္)မွ ျဖစ္ပါသည္။

အသိႏွင့္ ကိုယ္က်င့္

အသိႏွင့္ ကိုယ္က်င့္

အသိသည္ အသိသာ၊ကိုယ္က်င့္မဟုတ္၊ သိတိုင္းမက်င့္ႏိုင္လွ်င္ သိေနရုံျဖင့္ အက်ိဳးမရ၊ က်မ္းစာတို႕သည္ သိ ေအာင္သာ ညြန္ျပ၏။ က်င့္၍မေပးႏိုင္ၾက။ ယခုကာလ စာေပလိုက္စားသူမ်ား၊ အဆုံးအမ မ်ားမ်ား ခံရသူတို႕သည္ အသိမနည္းလွ။ သို႕ေသာ္ ထိုသိသူမ်ားတြင္ အထိုက္အေလ်ာက္ ေစာင့္စည္းသူ၊ သတိထားသူကား အလြန္နည္းပါးလွ၏။ ထိုကဲ့သို႕ လူစားေတြေပါမ်ားေနေသာ ဤေလာကၾကီးဝယ္ လူေကာင္းသူေကာင္းမ်ားပင္ စိတ္ထားေကာင္းဖို႕ ခဲယဥ္းေလေတာ့သည္။

( အရွင္ဇနကာဘိဝံသ )

"ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ် ားအတြက္

"ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ် ားအတြက္"

စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းေတြကုိ ပါဠိလုိ ၀ိနယ လု ိ႔ေခၚပါတယ္။ ၀ိနယ ကုိ ျမန္မာမႈျပဳထားတာက၀ိနည္းတဲ့။ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကုိ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ေပါင္းစုထားတာကုိေတာ့ ၀ိနယပိဋက လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ေခတ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ေတာ့ ဥပေဒေပါင္းခ်ဳပ္ ေပါ့။

(၀ိနယပိဋက) ဥပေဒေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ ငါးအုပ္ရွိတယ္။ ငါးအုပ္ထဲက မဟာ၀ါစာအုပ္ကို ပထမဆုံးေလ့လာဘူး တယ္ဆုိတာ ေျပာခဲ့ၿပီးၿပီ။ မဟာ၀ါစာအုပ္မွာ အခန္း(Section) ၁၀ခု႐ွိတယ္။

၀ိနည္းဥပေဒစာအုပ္ဆုိေပမဲ့ ဥပေဒခ်ည္းသက္သက္ ေဖာ္ျပထားတာမဟုတ္ဘူး။ သမုိင္း႐ႈေဒါင့္ကအင္မတန္အေရးပါတဲ့တန္ဘုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ဘုရားရွင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ အေစာဆုံးစာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေတြ႔ရတယ္။

အမည္ - သိဒၶတၳ မ်ဳိးႏြယ္အမည္- ေဂါတမ ေမြးႏွစ္ – ဘီစီ၆၂၃၊ေမလ လျပည့္ေန႔ ေမြးဖြားရာေနရာ – လုမၺိနီဥယ်ာဥ္၊ကပိလ၀တၳဳ ဇာတိ – ကပိလ၀တၳဳ

မိဘ – သုေဒၶါဒန၊ မဟာမာယာ ဇနီး– ယေသာဓရာ သား – ရာဟုလာ ေယာက္ဖ – ေဒ၀ဒတ္ နန္းစံႏွစ္ – ၁၃ ႏွစ္ (၁၆-၂၉)

နိမိတ္ႀကီးမ်ား– သူအုိ၊သူနာ၊ သူေသ၊ ရဟန္း ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာဘ၀– သုေမေဓာရေသ့ဘ၀ ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာေန႔ – ကဆုန္လျပည့္ ဗ်ာဒိတ္ေပးေသာဘုရား – ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား

ပါရမီျဖည့္ဘက္ –သုမိတၱာအမ်ဳိးသမီး ပါရမီျဖည့္ရာကာလ– ေလးသေခၤ်ႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီျဖည့္ရျခည္င္း၏ရည္ရြယ္ခ်က္ – သတၱ၀ါအက်ဳိးသယ္ပ ုိးရန္

ဒုကၠရစရိယာက်င့္ရေသာကာလ – ၆ႏွစ္ၾကာ (၉၇-၁၀၃) ဒုကၠရစရိယာက်င့္သည့္ေနရာ – ဥ႐ုေ၀ဠေတာ ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္သက္ေတာ္ – ၃၅ႏွစ္အရြယ္ ဘုရားပြင့္ရာသက္တမ္း– ၁၀၀ တမ္း

တရားဦးေဟာသည့္ေနရာ – ဗာရာဏသီ၊မိဂဒါ၀ုန္ေတာ ပထမဆုံးသာ၀က – ပဥၥ၀ဂၢီ ငါးဦး ေနာက္ဆုံးကၽြတ္ေသာသာ၀က – သုဘဒၵပရိဗုိဇ္ လက္ယာရံအဂၢသာ၀က– ရွင္သာရိပုတၱရာ လက္၀ဲရံအဂၢသာ၀က – ရွင္မဟာေမာဂၢလာန္

အဆုံးအမသာသနာ – ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိ၊ပဋိေ၀ဓ က်င့္စဥ္သိကၡာ – သီလ၊သမာဓိ၊ပညာ ခ်မွတ္ေသာလမ္းစဥ္– မဇၥ်ိမပဋိပဒါ

ပဋိသေႏၶယူေသာေန႔– မဟာသကၠရာဇ္ ၆၇၊၀ါဆုိလျပည့္၊ ၾကာသပေတးေန႔ ဖြားျမင္ေသာေန႔ –မဟာသကၠရာဇ္၆၈၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔ ေတာထြက္ေသာေန႔ – မဟာသကၠရာဇ္ ၉၇၊၀ါဆုိလျပည့္၊ တနလၤာေန႔

ဘုရားျဖစ္ေသာေန႔ – မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၊ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ ဓမၼစၾကာေဟာေသာေန႔– မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၊၀ါဆုိလျပည့္၊ စေနေန႔ ပရိနိဗၺာန္စံေသာေန႔ – မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈၊ ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔ ေတေဇာဓာတ္ေလာင္ေသာေန႔ – မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈၊ ကဆုန္လဆုတ္၁၂၊ တနဂၤေႏြေန႔

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္အဖုိ႔ ဒါေလးေတြ သိသင့္လုိ႔ ရွာေဖြတင္ေပးလုိက္တယ္။

Credit- ေဒါက္တာအရွင္ဣႏၵက

"ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ေျပာတတ္ဆုိတတ္ ဆက္ဆံတတ္ရန္ စကားေျပာနည္း

"ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ေျပာတတ္ဆုိတတ္ ဆက္ဆံတတ္ရန္ စကားေျပာနည္း" *************************************************

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံရာ၌မင္း၊ ငါ၊ က်ဳပ္၊ ခင္ဗ်ား၊ က်ြန္ေတာ္၊ က်မ စသည္ ျဖင့္ ေျပာဆုိျခင္း မျပဳရ။ မိမိကုိယ္ကုိေျပာလ်ွင္ “တပည့္ေတာ္၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္” ဟုသုံးႏွဳန္းေျပာဆုိရမည္။“မင္း၊ သင္၊ ခင္ဗ်ား၊” အစား “အရွင္ဘုရား” ဟု သုံးႏွဳန္းေျပာဆုိရမည္။ ေခၚေသာအခါမွာလည္း “ကုိရင္ဘုရား၊ ဦးပဥၨင္းဘုရား၊ ဆရာေတာ္ဘုရား၊ ဘုန္းဘုန္းဘုရား” ဟု ေခၚေဝၚသုံးႏွဳန္းရမည္။

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားက ေျပာဆုိေလ်ွာက္ထားရာ၌ “ထမင္းစားပါဘုရား၊ ဟင္းစားပါဘုရား” စသည္ျဖင့္ မေျပာရပါ။ဤသုိ႔ေျပာလ်ွင္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားမွာ ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္အရ ဘုဥ္းေပးသုံးေဆာင္ ခြင့္ မရွိေတာ့ေပ။ ထမင္းအစား “ဆြမ္း” ဟုသုံးႏွုန္းရမည္ျဖစ္ပါသည္။ “ဆြမ္းဘုဥ္းေပးပါဦး ဘုရား၊ ဆြမ္းဟင္းမ်ား ျပည့္စုံပါသလားဘုရား” စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိေလ်ွာက္ထားရမည္ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ခရီး သြားေနစဥ္ မိမိက ခဏေခတၱရပ္တန္႔ေစျပီး စကားေျပာလုိလ်ွင္ “ရပ္ေတာ္မူပါဦးဘုရား” စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိေလ်ွာက္ထားရပါသည္။

ဆြမ္းခံၾကြလာလ်ွင္ ေလာင္းလွဴလုိပါက “ရပ္ေတာ္မူပါဦးဘုရား” ဟုေလ်ွာက္ထားျပီး ရုိေသစြာ ဆြမ္းႏွင့္ ဆြမ္းဟင္းမ်ားကုိ ေလာင္းလွဴရသည္။ မေလာင္းလွဴနုိင္ပါကလည္း “ကန္ေတာ့ပါေသးရဲ႕ဘုရား ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါဘုရား” စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိေလ်ွာက္ထားရသည္။

လမ္းမွာ ခဏေခတၱရပ္၍ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္လည္း စကားေျပာဆုိပါက ေရွးဦးစြာ လက္အုပ္ကေလးခ်ီ၍ ဦးညြတ္လုိက္ျပီးမွ ဆက္လက္ျပီး စကားေျပာရသည္။ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားထံသုိ႔ သြားေသာအခါမိမိေတြ႔ရွိသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္အား ေရွးဦးစြာ ရွိခုိးဦးခ်ရသည္။ ျမတ္စြာဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားရွိေသာေနရာျဖစ္ပါက ေရွးဦးစြာျမတ္စြာဘုရားဆင္းတုေတာ္အားရွိခုိးျပီးမွ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ရွိခုိးဦးခ်ရသည္။

ရွိခုိးဦးခ်နည္း ~~~~~~~~

ေစတီေတာ္၊ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ာ းႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ရွိခုိးဦးခ်ေသာအခါ စနစ္က်ရန္လုိပါသည္။ (က) အမ်ဳိးသားျဖစ္ပါက ေရွးဦးစြာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ပါ။(အမ်ဳိးသမီးျဖစ္က ၾကဳံ႕ၾကဳံ႕ထုိင္ရန္) (ခ)တံေတာင္ႏွစ္ခုကုိ ဒူးႏွစ္ဖက္ေပၚသုိ႔တင္၍ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ (လက္ငါးေခ်ာင္း အခ်င္းခ်င္း ညီညီညာညာ ျဖစ္ေစလ်က္) ယွက္မုိးျပီး နဖူးအလယ္တည့္တည့္ကုိ ေရာက္ေအာင္ထားပါ။ ထုိအခါ လက္ႏွစ္ဖက္ယွက္မုိးထားျခင္းသည္ ၾကာငုံဖူးကေလးကဲ့သုိ႔ တင့္တင္တယ္တယ္ ႐ႈစဖြယ္ေလးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ (ဂ)သုံၾကိမ္ ရွိခုိးဦးခ်ပါ။ (၁)ပထမအၾကိမ္ ဗုဒၶံ ပူေဇမိ။ (၂)ဒုတိယအၾကိမ္ ဓမၼံ ပူေဇမိ။ (၃)တတိယအၾကိမ္ သံဃံ ပူေဇမိ။

ဤ “ဗုဒၶံ ပူေဇမိ” စသည္တုိ႔ုိ ႏွုတ္ျဖင့္ အသံထြက္ေအာင္ ရြတ္ဆုိရန္ မလုိပါ။ စိတ္ထဲက အဓိပၸါယ္ေပါက္ေအာင္ ႏွလုံးသြင္း၍ ရွိခုိးဦးခ်ရန္ျဖစ္သည္။ေရွးဦးစြာ ပါဠိကုိ အသံထြက္ပီသေအာင္ ေလ့လာက်က္မွတ္ထားပါ။ အနက္ အဓိပၸာယ္ကုိလည္း ရေအာင္သိေအာင္ၾကိဳးစားထားပါ။

အနက္ ~~~~

(၁)။ဗုဒၶံ၊ ျမတ္စြာဘုရားကုိ၊ ပူေဇမိ၊ ပူေဇာ္ပါ၏အရွင္ဘုရား။ (၂)။ဓမၼံ၊ တရားေတာ္ျမတ္ကုိ ၊ ပူေဇမိ၊ ပူေဇာ္ပါ၏ အရွင္ဘုရား။ (၃)။သံဃံ၊သံဃာေတာ္ျမတ္ကုိ ၊ ပူေဇမိ၊ ပူေဇာ္ပါ၏အရွင္ဘုရား။

(ဃ)ထိျခင္းပါးမ်ဳိး ~~~~~~~~~~~

ရွိခုိးဦးခ်ရာ၌ ထိျခင္းငါးမ်ဳိးႏွင့္ ညီညြတ္ေအာင္ ရွိခုိးဦးခ်ရပါသည္။ ေျမေပၚမွာ ရွိခုိးကေျမႏွင့္ထိေအာင္၊ ၾကမ္းေပၚမွာ ရွိခုိးကၾကမ္းႏွင့္ထိေအာင္ ၊ ဖ်ာေပၚမွာရွိခုိးက ဖ်ာႏွင့္ထိေအာင္၊ ေကာ္ေဇာေပၚမွာ ရွိခုိးဦးခ်ရသည္။ ယင္းထိျခင္းငါးမ်ဳိးဆုိသည္မွာ ဒူးႏွစ္ဖက္၊ တံေတာင္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ နဖူးဟူေသာ ငါးမ်ဳိးတုိ႔ကုိ ၾကမ္းျပင္သုိ႔ထိေအာင္ ရွိခုိးဦးခ်ျခင္းျဖစ္သည္။

ရဟန္းသံဃာမ်ားအား ဆြမ္းကပ္ပုံ ဆြမ္းကပ္နည္းမ်ားကုိ ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။

စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာျပီး လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။

က်မ္းကုိး။ ။ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္(သာသနာေရးဝန္ၾကီးဌာန)

အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)